Er is een fase in elke rebranding die bijna onzichtbaar is voor anderen. Het is de fase waarin je veel denkt, schrijft, reflecteert, keuzes maakt. Waarin je woorden zoekt voor wat je voelt dat er in jou aan het shiften is. Waarin je merkt dat je visie groter wordt, je positionering helderder, en je steeds beter kunt benoemen wat je hier eigenlijk komt brengen.
Het lijkt een strategisch proces. Je denkt na over je boodschap. Over wie je klanten nu echt zijn. Over waar je naartoe beweegt. Maar zolang het nog woorden en ideeën zijn, blijft het ergens een cognitief proces. Je voelt dat er een nieuwe versie van jou ontstaat. Maar je bent haar nog niet helemaal.
Totdat je op de set staat…
Het moment waarop het ineens spannend wordt
Ik zie het bijna elke keer gebeuren. We staan op de set van de shoot. Het licht staat klaar, de ruimte klopt, alles wat we in het voortraject hebben bedacht krijgt langzaam vorm in de realiteit. En dan zei een klant laatst ineens, terwijl ze naar de set keek:
“Oe… ik vind het toch ineens best spannend.” Ze lachte er een beetje bij, bijna alsof ze zichzelf verraste. “Wat gek.”
Ik glimlachte. “Dat is helemaal niet gek,” zei ik. “Het proces hiernaartoe ben je vooral bezig geweest met de vorm en wat het moet uitstralen. Nu stap je er letterlijk in. Nu ga je het belichamen.”
En op dat moment voelde zij het ook.
Tot nu toe hadden we gesproken over haar nieuwe positionering. Over de energie die haar merk mocht dragen. Over het verhaal dat zichtbaar mocht worden. Maar daar, op de set, gebeurde er iets anders.
Daar werd het ineens echt.
De grens tussen comfortzone en expansie
Dat moment op de set is vaak precies het punt waar twee energieën elkaar raken. Aan de ene kant is er excitement. Het gevoel dat alles samenkomt. Dat dit precies is waar je naartoe bent gegroeid.
Aan de andere kant is er dat kleine stukje weerstand dat elke expansie met zich meebrengt. Het deel dat je graag veilig in de comfortzone houdt. Niet omdat je niet klaar bent voor de volgende stap, maar omdat elke identiteitssprong nu eenmaal een beetje spanning met zich meebrengt. Je lijf voelt dat je iets achterlaat. En tegelijkertijd dat je iets groters binnenstapt.
Wanneer beeld een anker wordt voor je volgende niveau
Dit is precies de reden waarom ik een brandshoot nooit zie als alleen beeld maken. Wanneer het voortraject bezield is; wanneer we echt hebben gekeken naar wie jij aan het worden bent, waar je merk naartoe beweegt en welke energie jouw positionering mag dragen, dan wordt de shoot een overgangsmoment. Een soort drempel.
Aan de ene kant staat de versie van jezelf die je tot nu toe was. Aan de andere kant staat degene die je aan het worden bent. En in het midden sta jij.
Het resultaat daarvan is niet alleen een visuele upgrade. Het is een innerlijke verschuiving.
Dat is ook waarom mijn klanten vaak zeggen dat hun brandshoot voelt als een soort kantelpunt. Niet alleen omdat ze nieuwe beelden hebben. Maar omdat ze zichzelf in die beelden herkennen als iemand die al een stap verder is dan de vrouw die het traject begon.
Dus wanneer mensen mij vragen wat een brandshoot nou echt doet, dan is dit het antwoord dat ik het liefst geef; Het gaat niet alleen over mooie foto’s. Het gaat over een moment waarop je jezelf ziet zoals je eigenlijk al bent.
En waarop je lijf voelt: Oh. Dit ben ik dus nu.
En vanaf daar wordt zichtbaar zijn geen ’trucje’ of alleen maar de ‘voorkant van je bedrijf’ meer. Maar een natuurlijke expressie van wie je geworden bent.
Liefs, Lenka
Vond je dit waardevol? Deel deze blog!
Dit vind je misschien ook leuk:
